CEES BLOGSOAP
Lees deze de Blogsoap van Cees altijd met een flinke korrel zout.
vrijdag 17 juni 2011
zondag 8 mei 2011
Het laatste stuk
Op dit moment zitten we te wachten tot we kunnen inchecken. Vandaag nog voorop geshopt in de citadel van LA. Daar waren we wel aan toe na drie dagen pretparken. Disneyland was weer een geweldige belevenis. Ze hebben daar de scream 8 baan. Een baan die het halve park door trekt. En ja, je gaat ook over de kop. Dat moesten we natuurlijk meemaken. Ook de tower of fear was weer een topper. Hij is toch weer anders dan je verwacht. Hier is het van dik hout zaag men planken. Voor dat je het weet weet je echt niet meer hoe je heet. Geweldig was ook het spookhuis van Universial daar werken ze met echten engerds en die laten je zo schikken dat spontaan de veters uit je schoenen springen. Moest trouwens mijn shampoo, en scheerschuim ook mijn bad eend inleveren. Osama mag zijn gepakt, de veiligheidsmaatregelen blijven maximaal. Het kwam allemaal vanwege het feit dat ik 2 1/12 kg overgewicht had in mijn koffer. Gezien het feit dat alle koffers uit hun voegen sprongen, moest er iets zwaar in de handbagage mee. Qua gewicht en omvang een super idee. Tot de controle kwam.
En war zijn doe Amerikanen burocratisch in hun doen en laten. Iedereen blijft in lijn. Bij de Mc Donalds, op de snelweg en zelfs de zwervers stellen zich keurig in lijn op.
Alles gaat vaak op zijn elf en dertigste. De handeling moet goed worden uitgevoerd is belangrijker dan een snelle en klantvriendelijk afhandeling. Meedenken is niet het sterkste punt. Alles wordt naar mijn gevoel top, down geregeld.
Net trouwens de auto in geleverd. Na een woeste rit door een zeer druk LA kwamen we bij Dollar terecht. Alleen niet bij het inlever punt van onze leasewagen. Nee, op de bus baan. Gelijk paniek. Hoe konden we dit doe?
Stond gewoon ongelofelijk slecht aangegeven. Maar gelukkig geen schade in de laatste meters van onze 4000 km lange tocht binnen 16 dagen.
Net sushi gegeten, heerlijk. Amerika is een geweldig vakantie land. Zeker de staat California. Binnen een paar honderd km zit je zo van dikke sneeuw over in droge woestijn. De hitte is hier niet benauwd. Het is hier heerlijk.
Verder vind je hier alle bekende franchise ketens echt overal. Er is geen ontkomen aan.
Vet worden is hier een must. Alles is big. Alles is veel. Sonja Bakker kan hier goud verdienen!
Komen net weer vijf mannen voor een extra veiligheidscontrole. Ik ben trouwens gecontroleerd op drugs. Mijn sigaren werden aan een CSI controle met een soort van lakmoesproef gecontroleerd.
Nog een ander verhaal. Bij het inleveren van onze auto reden wij af op de grote Dollar reclame. Dollar is de naam van het verhuurbedrijf. Bleek bij uitstappen dat we op de busroute stonden. Kwam er een wilde neger naar buiten, vragen wat we aan het doen waren. Wij uitgelegd dat we onze auto wilde inleveren. Snauwde dat we achterom moesten???
Deed ik. Alleen reed ik ipv achteruit, rechtdoor zo verder de fuik in. Weer een schertsende man achter me aan. Dit keer met een wild een wild heen en weer
schuddend NEE hoofd.
Gelukkig kwam daarna alles goed. Maar mocht je in LA een auto huren ga we dan vanuit dat je hem moet ophalen en afleveren in een soort van getto omgeving.
Na alles riempje los, horloge af, schoenen uit controle dus door naar het vliegtuig. Dit keer een bomvolle Boeing 747. Alle plaatsen zijn bezet. Gelukkig geen Kinderen uit Rusland te zien:) (daar had mijn schoonzuster wel kast van)
Dus goed geslapen. Zo goed dat ik mijn maaltijd moest overslaan. Zelfs de Harry Potter film mAr voor een deel kunnen kijken. We waren er al. Dit keer geen gekots
of gespeug.
Als laatste zitten we in de trein ei ring Leiiden. We steken ons handen in de lucht. We hebben het gevoel dat de 8 baan ieder moment weer van start kan gaan
Mensen bedankt voor het lezen. Wij gaan slapen en hopelijk morgen weer gewoon gezond weer op!
Alle moeders een extra dikke kus Xxxxx
Met vriendelijke groet,
Cees Rijneveen
- Posted using BlogPress from my iPhone
En war zijn doe Amerikanen burocratisch in hun doen en laten. Iedereen blijft in lijn. Bij de Mc Donalds, op de snelweg en zelfs de zwervers stellen zich keurig in lijn op.
Alles gaat vaak op zijn elf en dertigste. De handeling moet goed worden uitgevoerd is belangrijker dan een snelle en klantvriendelijk afhandeling. Meedenken is niet het sterkste punt. Alles wordt naar mijn gevoel top, down geregeld.
Net trouwens de auto in geleverd. Na een woeste rit door een zeer druk LA kwamen we bij Dollar terecht. Alleen niet bij het inlever punt van onze leasewagen. Nee, op de bus baan. Gelijk paniek. Hoe konden we dit doe?
Stond gewoon ongelofelijk slecht aangegeven. Maar gelukkig geen schade in de laatste meters van onze 4000 km lange tocht binnen 16 dagen.
Net sushi gegeten, heerlijk. Amerika is een geweldig vakantie land. Zeker de staat California. Binnen een paar honderd km zit je zo van dikke sneeuw over in droge woestijn. De hitte is hier niet benauwd. Het is hier heerlijk.
Verder vind je hier alle bekende franchise ketens echt overal. Er is geen ontkomen aan.
Vet worden is hier een must. Alles is big. Alles is veel. Sonja Bakker kan hier goud verdienen!
Komen net weer vijf mannen voor een extra veiligheidscontrole. Ik ben trouwens gecontroleerd op drugs. Mijn sigaren werden aan een CSI controle met een soort van lakmoesproef gecontroleerd.
Nog een ander verhaal. Bij het inleveren van onze auto reden wij af op de grote Dollar reclame. Dollar is de naam van het verhuurbedrijf. Bleek bij uitstappen dat we op de busroute stonden. Kwam er een wilde neger naar buiten, vragen wat we aan het doen waren. Wij uitgelegd dat we onze auto wilde inleveren. Snauwde dat we achterom moesten???
Deed ik. Alleen reed ik ipv achteruit, rechtdoor zo verder de fuik in. Weer een schertsende man achter me aan. Dit keer met een wild een wild heen en weer
schuddend NEE hoofd.
Gelukkig kwam daarna alles goed. Maar mocht je in LA een auto huren ga we dan vanuit dat je hem moet ophalen en afleveren in een soort van getto omgeving.
Na alles riempje los, horloge af, schoenen uit controle dus door naar het vliegtuig. Dit keer een bomvolle Boeing 747. Alle plaatsen zijn bezet. Gelukkig geen Kinderen uit Rusland te zien:) (daar had mijn schoonzuster wel kast van)
Dus goed geslapen. Zo goed dat ik mijn maaltijd moest overslaan. Zelfs de Harry Potter film mAr voor een deel kunnen kijken. We waren er al. Dit keer geen gekots
of gespeug.
Als laatste zitten we in de trein ei ring Leiiden. We steken ons handen in de lucht. We hebben het gevoel dat de 8 baan ieder moment weer van start kan gaan
Mensen bedankt voor het lezen. Wij gaan slapen en hopelijk morgen weer gewoon gezond weer op!
Alle moeders een extra dikke kus Xxxxx
Met vriendelijke groet,
Cees Rijneveen
- Posted using BlogPress from my iPhone
Location:LA air port
dinsdag 3 mei 2011
USA onderweg 1
We zijn al een tijdje onderweg. Het reistempo is zelfs voor ons aan de hoge kant te noemen. We zijn begonnen in San Franciso. Een geweldig leuke stad waar veel te zien en te beleven valt. We konden het niet laten om de eerste avond toch maar even bij de Thai te gaan eten.
Opvallend zijn het groot aantal zwervers en daklozen. In Las Vegas werken ze voor hun geld en staan ze verkleed als Batman, bunny's of Mrs. Spok, maar hier zijn staan ze alleen met hun hand op of zijn dronken.
De parken zijn overweldigend van schoonheid. Zo ook de temperatuurswisselingen. Het ene moment rijdt je door de sneeuw en zijn de bergtoppen wit. De andere keer rijd je door de woestijn. De afstanden zijn behoorlijk. Naast de normale 300 tot 350 mijl moet je vaak ook nog het park in het uit. Dat vraagt ook nog eens 50 mijll op de teller De eerste twee parken zaten vol bergwegen en waren we zelfs even benauwd over het feit dat we geen sneeuwkettingen hadden meegekregen van het autoverhuur bedrijf. De Tom Tom op mijn iPhone werkt geweldig. Alle wegen worden goed aangegeven. Toch zaten we een paar dagen zonder. Er was een up date er dat trekt je zonder goede Wifi niet zomaar even binnen. Alcataz is echt een belevenis. Top is het feit dat je rond kunt kijken terwijl je luistert naar een Nedeandse rondleiding. De verhalen en de sfeer doen je beseffen dat het daar geen pretje was. Onze V8 buffelt ons overal door heen. Zonder goed vervoermiddel is het niet te doen. Hij lust wel een slokte want per dag slurpt hij zo'n 16 gallon en is inmiddels de prijs van olie opgelopen op 110 dollar per vat.
Sneeuw, de grootste bomen van de wereld, waanzinnige rotspartijen en adembenemende schoonheid is wat je zoal tegen komt. Amerika heeft ruimte. Dus alles is groots opgezet. Geen file, geen parkeerproblemen en natuurlijk overal eten en drinken in overvloed.
Onderweg maak je van alles mee. Zo kwamen we na lang rijden aan in een afgelegen simpel motel. Kom je er achter, nadat je net bent ingecheckt, dat er een motorclub net is aangekomen. Ben maar een biertje met ze gaan drinken. Zo kwamen we ook na een lange tocht uit het niets terecht in een enorme eetzaal was cowboys en ander talent zich mocht presenteren. De x factor maar dan op zijn Amerikaans. Ik heb daar trouwens de lekkerste spareribs van mijn leven gegeten.
Las Vegas is gewoon niet te beschrijven. Wat een stad. Wat een belevenis. Nee, deze stad moet je een keertje gedaan hebben in je leven. Je denkt een idee te hebben over hoe het er allemaal aan toe gaat. Maar het is gewoon meer, groter en nog meer spektakel dan je ooit kunt bedenken. Jaarlijks komen hier 40.000.000 mensen gokken of rondkijken. Alles draait 24 uur door. Overal is de gele M te zien. Wordt jij wakker dan zit de nachtploeg nog niet te drinken. Over roken doe ze hier ook niet moeilijk, als je maar gokt.
Wij komen niet verder dan een paar gokjes en de grote kamelen race. Dat is al spannend genoeg voor ons.

Ons hotel mag er zijn. Want als je dan toch een keertje in Vegas bent, denk dan groot. Klein denken helpt hier niet.
Zo tot zo ver even. We rusten nu even uit in Palm Springs

Heel naar. O, ja ik type alles vanaf mijn iPhone, terwijl we rijden. Voor nu even tot de volgende keer!
Mvg
Cees Rijneveen
- Posted using BlogPress from my iPhone
Opvallend zijn het groot aantal zwervers en daklozen. In Las Vegas werken ze voor hun geld en staan ze verkleed als Batman, bunny's of Mrs. Spok, maar hier zijn staan ze alleen met hun hand op of zijn dronken.
De parken zijn overweldigend van schoonheid. Zo ook de temperatuurswisselingen. Het ene moment rijdt je door de sneeuw en zijn de bergtoppen wit. De andere keer rijd je door de woestijn. De afstanden zijn behoorlijk. Naast de normale 300 tot 350 mijl moet je vaak ook nog het park in het uit. Dat vraagt ook nog eens 50 mijll op de teller De eerste twee parken zaten vol bergwegen en waren we zelfs even benauwd over het feit dat we geen sneeuwkettingen hadden meegekregen van het autoverhuur bedrijf. De Tom Tom op mijn iPhone werkt geweldig. Alle wegen worden goed aangegeven. Toch zaten we een paar dagen zonder. Er was een up date er dat trekt je zonder goede Wifi niet zomaar even binnen. Alcataz is echt een belevenis. Top is het feit dat je rond kunt kijken terwijl je luistert naar een Nedeandse rondleiding. De verhalen en de sfeer doen je beseffen dat het daar geen pretje was. Onze V8 buffelt ons overal door heen. Zonder goed vervoermiddel is het niet te doen. Hij lust wel een slokte want per dag slurpt hij zo'n 16 gallon en is inmiddels de prijs van olie opgelopen op 110 dollar per vat.
Sneeuw, de grootste bomen van de wereld, waanzinnige rotspartijen en adembenemende schoonheid is wat je zoal tegen komt. Amerika heeft ruimte. Dus alles is groots opgezet. Geen file, geen parkeerproblemen en natuurlijk overal eten en drinken in overvloed.
Onderweg maak je van alles mee. Zo kwamen we na lang rijden aan in een afgelegen simpel motel. Kom je er achter, nadat je net bent ingecheckt, dat er een motorclub net is aangekomen. Ben maar een biertje met ze gaan drinken. Zo kwamen we ook na een lange tocht uit het niets terecht in een enorme eetzaal was cowboys en ander talent zich mocht presenteren. De x factor maar dan op zijn Amerikaans. Ik heb daar trouwens de lekkerste spareribs van mijn leven gegeten.
Las Vegas is gewoon niet te beschrijven. Wat een stad. Wat een belevenis. Nee, deze stad moet je een keertje gedaan hebben in je leven. Je denkt een idee te hebben over hoe het er allemaal aan toe gaat. Maar het is gewoon meer, groter en nog meer spektakel dan je ooit kunt bedenken. Jaarlijks komen hier 40.000.000 mensen gokken of rondkijken. Alles draait 24 uur door. Overal is de gele M te zien. Wordt jij wakker dan zit de nachtploeg nog niet te drinken. Over roken doe ze hier ook niet moeilijk, als je maar gokt.
Wij komen niet verder dan een paar gokjes en de grote kamelen race. Dat is al spannend genoeg voor ons.

Ons hotel mag er zijn. Want als je dan toch een keertje in Vegas bent, denk dan groot. Klein denken helpt hier niet.
Zo tot zo ver even. We rusten nu even uit in Palm Springs

Heel naar. O, ja ik type alles vanaf mijn iPhone, terwijl we rijden. Voor nu even tot de volgende keer!
Mvg
Cees Rijneveen
- Posted using BlogPress from my iPhone
Location:Palm Springs
Abonneren op:
Berichten (Atom)